Polish Student Organization

PSO jest organizacją zrzeszającą studentów i absolwentów uczelni nowojorskich oraz z okolic Nowego Jorku. Naszą misją jest integrowanie młodych ludzi polskiego pochodzenia oraz szerzenie informacji na temat możliwości wyższego wykształcenia w Stanach Zjednoczonych wśród Polonii amerykanskiej. Poprzez organizowanie wydarzeń kulturalnych oraz sesji informacyjnych, propagujemy znaczenie wyższej edukacji oraz jednoczymy młodych ludzi pragnących dzielić się swoimi doświadczeniami. Od dłuższego już czasu jesteśmy ważnym źródłem informacji o studiach w Ameryce, zaś jednym z naszych priorytetów jest rozwinięcie naszego programu stypendialnego dla studentów polskiego pochodzenia.

Nasza strona w dużej mierze odzwierciedla naszą działalność. Możecie tu znaleźć informacje o naszej organizacji, nadchodzących wydarzeniach, a także o amerykańskim systemie edukacji i o tym jak dostać się na studia w USA.

Wszystkich, ktorzy dysponuja chwila wolnego czasu i pokladami energii, albo tych  ktorzy chca nas dopingowac i wspierac nas duchowo, zapraszamy do wstapienia w szeregi PSO. Stancie sie czescia wyjatkowej i jedynej w swoim rodzaju organizacji polonijnej non-profit, ktora juz od przeszlo dwudziestu lat sluzy niestrudzenie wszystkim, ktorzy tego potrzebuja. Stan sie jednym z czlonkow naszej wielkiej rodziny, baw i ucz sie sie razem z nami. Spedzaj swoj wolny czas w doborowym towarzystwie i poznawaj ludzi, ktorych nie spotkasz nigdzie indziej!

ZAPRASZAMY!!!

Organizacja Studentów Polskich

Samofinansowanie

ZA STUDIA Z WŁASNEJ KIESZENI

Autor:  Katarzyna Kowalska


Niniejszy tekst był pierwotnie opublikowany jako artykuł w Nowym Dzienniku.


Nie wszyscy są w komfortowej sytuacji, gdy za studia płacą rodzice (i trochę pomaga rząd). Niektórzy mogą liczyć tylko na siebie.

Standardowe omówienia pomocy finansowej dla studentów na niewiele zdają się osobom, które po przerwaniu czy skończeniu studiów w Polsce przyjechały do Stanów i chcą tu kontynuować naukę. Na jaką pomoc mogą liczyć studenci, którzy są niezależni finansowo od rodziców? I kogo amerykańskie uczelnie uznają za “niezależnego studenta”?

Studia undergraduate

Na poziomie undergraduate (studia bakalarskie) wszyscy studenci z założenia są uważani za zależnych finansowo od swoich rodziców, z nielicznymi wyjątkami (patrz ramka). To oznacza, że do szacowania tzw. oczekiwanego wkładu rodzinnego (expected family contribution) liczą się dochody i oszczędności zarówno rodziców, jak i studenta.

Oczywiście dla samego studenta korzystniej byłoby być uznanym za niezależnego finansowo (independent student). Wtedy tylko jego (i jego małżonka) dochody i oszczędności bylyby brane pod uwagę przez Biuro Pomocy Finansowej. W zdecydowanej większości przypadków oznacza to lepszy pakiet pomocy finansowej (bo rzadko który student, nie licząc bliźniaczek Olsen, aktualnie studentek NYU, zarabia i oszczędził więcej niż rodzice).

Niestety, uczelnie są dość restrykcyjne pod tym względem. Często studenci myślą, że jeśli rozliczają się z podatków osobno od rodziców i nie mieszkają z nimi w domu, to będą traktowani jako niezależni. Niestety, większość uczelni kieruje się wskazówkami Departamentu Edukacji i uznaje tylko nieliczne kategorie niezależnych studentów (patrz ramka). Pozostali – nawet jeśli zostali rzeczywiście wydziedziczeni przez rodziców, nie utrzymują z nimi stosunków i są na własnym utrzymaniu – muszą przekonać o tych faktach Biuro Pomocy Finansowej na swojej uczelni (przekonanie urzędników Biura pomoże jedynie w zwiększeniu pomocy własnej uczelni, ale nie pomocy rządowej).

Nawet jeśli rodzice studenta rezydują w Polsce, a on sam mieszka w USA, to Biuro Pomocy Finansowej na uczelni będzie oczekiwało wypełnienia przez studenta FAFSy (darmowego podania o rządową pomoc finansową) na podstawie rozliczeń podatkowych z zagranicy.

Jedynie niektórzy studenci undergraduate (przede wszystkim zamężni oraz osoby powyżej 24 roku życia – patrz ramka) są bez problemów uznani za niezależnych. W ich przypadku Wujek Sam jest hojniejszy, co oczywiście ma swoje uzasadnienie w potrzebach finansowych. Niezależnym studentom łatwiej jest zakwalifikować się na pomoc bezzwrotną: Pell grant, FSEOG czy stanowy TAP. Mogą też oni liczyć na wyższe limity pożyczek studenckich. Wreszcie oni sami (a nie rodzice) mogą skorzystać z ulg podatkowych na koszta czesnego.

Jedna uwaga dla osób pracujących, które zamierzają rozpocząć studia w pełnym wymiarze godzin: ponieważ oczekiwany wkład rodzinny oblicza się na podstawie zarobków w roku bazowym (rok podatkowy poprzedzający rozpoczęcie studiów), warto napisać list do Biura Pomocy Finansowej wyjaśniający, że z powodu podjęcia studiów nasze zarobki dramatycznie spadną, nie można więc liczyć na utrzymanie tego samego poziomu dochodów na pierwszym roku studiów. Urzędnicy powinni wziąć to pod uwagę przy ustalaniu pakietu pomocy finansowej.

Studia graduate

Wśród studentów na poziomie graduate widać wyraźną linię podziału, jeśli chodzi o finansowanie nauki. Oddziela ona studentów kierunków akademickich (głównie studia doktoranckie) od słuchaczy programów profesjonalnych oraz studentów na niektórych “zawodowych” programach magisterskich (np. magisterium z inżynierii, z pracy socjalnej, architektury, stosunków międzynarodowych – tam, gdzie stopień magistra traktowany jest jako stopień zawodowy, a nie akademicki).

Różnica ta wynika m.in. z różnic zarobków osób po studiach doktoranckich i profesjonalnych. Wiadomo, że studia doktoranckie trwają długo (przeciętnie 5-7 lat) i że początkujące zarobki profesorów nie należą do najwyższych. Stąd też bardzo często uczelnie oferują doktorantom własne stypendia i zwolnienie z czesnego (dodatkowo doktoranci mogą na własną rękę starać się o granty badawcze).

Natomiast w przypadku osób na kierunkach profesjonalnych dofinansowanie ze strony uczelni jest raczej wyjątkiem niż regułą i dotyczy zazwyczaj najlepszych studentów (lub mniejszości rasowych). Tu zakłada się, że studia, jako forma zdobycia lepszych kwalifikacji zawodowych, służą poprawie warunków materialnych studenta w przyszłości. Nawet więc jeśli student nie ma pieniędzy na opłacenie nauki, może się zapożyczyć. Po otrzymaniu dyplomu może liczyć na lepszą pracę, a to pozwoli mu spłacić pożyczkę.

Wujek Sam

Wsparcie rządowe dla studentów na poziomie graduate nie jest tak hojne, jak na studiach bakalarskich, i opiera się głównie na pożyczkach i ulgach podatkowych (patrz ramka). Na tym poziomie studiów wszyscy automatycznie uznawani są za osoby niezależne finansowo od rodziców, tak że do ustalania potrzeby finansowej pod uwagę bierze się jedynie dochody studenta i jego rodziny. Oczywiście każdy, kto chce się ubiegać o pomoc rządową, musi standardowo wypełnić darmowe podanie FAFSA.

W praktyce pożyczek rządowych wystarcza, jeśli ktoś chce z nich sfinansować studia na uczelni publicznej w swoim stanie. Jednak trudno z nich opłacić w całości czesne na prywatnej uczelni. Sama pomoc rządowa niekoniecznie więc starczy na opłacenie w pełni studiów graduate.

Studia doktoranckie

Spośród studentów ma poziomie graduate w najlepszej sytuacji jeśli chodzi o finansowanie studiów są doktoranci. Wielu spośród nich otrzymuje od uczelni stypendia doktoranckie (fellowships), które zazwyczaj wiążą się z całkowitym zwolnieniem z czesnego oraz pokrywają podstawowe koszty utrzymania.

Stypendia doktoranckie nie są de facto pomocą finansową w sensie pomocy socjalnej, ale stypendium naukowym, a tak naprawdę są czymś w rodzaju wynagrodzenia czeladnika. Dlatego podanie o pomoc finansową na studiach doktoranckich często ma formę jedynie okienka na formularzu ogólnym obok pytania “czy chcesz wystapić o stypendium doktoranckie?”.

Wysokość stypendium, czyli części wypłacanej studentowi, zależy od uczelni. Typowe stypendium to mniej więcej 15 tysięcy dolarów rocznie, choć na hojniejszych uczelniach może sięgać i 20 tysięcy dolarów. Można liczyć na to, że doktorant będzie w stanie pokryć ze stypendium koszty akademika, wyżywienia, ubezpieczenia zdrowotnego i podręczników.

W zamian za stypendium uczelnia najczęściej oczekuje od doktoranta pracy na wydziale. Najczęściej jest to asystentura dydaktyczna (teaching assistantship) albo badawcza (research assistantship).

Doktoranci mogą pracować poza uczelnią. Wielu doktorantów korzysta też z możliwości uzyskania zewnętrznego finansowania. Na pierwszych dwóch latach studiów, gdy doktoranci chodzą na zajęcia i przygotowują się do egzaminów przedmiotowych, stypendia z zewnątrz są dość rzadkie. Pula stypendiów i grantów badawczych powiększa się znacznie dla osób, które zdały już egzaminy i rozpoczynają własne badania. Wydziały zazwyczaj sporządzają kompilacje programów stypendialnych dla konkretnych dziedzin i często wymagają od swoich stypendystów wystąpienia o przynajmniej kilka źródeł finasowania spoza uczelni.

Warto wspomnieć, że stypendia doktoranckie są bezzwrotne, nawet jeśli student zrezygnuje z nauki w środku programu. Często zaś amerykańskie uczelnie po pierwszym roku lub dwóch nauki na studiach doktoranckich nadają studentom stopień magistra. Jeśli udało nam się zdobyć stypendium doktoranckie, ale zrezygnujemy ze studiów na etapie magisterium, zdobywamy za darmo stopień naukowy.

Studia profesjonalne

W znacznie gorszej sytuacji od doktorantów są studenci wszelkiego rodzaju programów profesjonalnych: prawa (J.D. lub LL.M), biznesu (MBA), medycyny (M.D.), stomatologii, oraz różnych programów magisterskich uznanych za studia zawodowe raczej niż akademickie.

Po pierwsze bardzo trudno jest zdobyć jakiekolwiek stypendium zewnętrzne (z fundacji, organizacji itp.) na studia profesjonalne. Wyjątkiem są mniejszości rasowe lub osoby pochodzące z bardzo biednych środowisk. Niektóre fundacje etniczne mogą przydzielać stypendia bez względu na poziom i rodzaj studiów, ale najczęściej są to niewielkie sumy w stosunku do znaczących kosztów czesnego.

Dodatkowo na kierunkach profesjonalnych dofinansowanie z uczelni jest sporadyczne, a jeśli już się je dostaje, najczęściej nie pokrywa ono całego kosztu nauki. Zdarza się zwolnienie z części, rzadziej z całości czesnego. Korzystają z niego najczęściej najbardziej atrakcyjni dla danej uczelni studenci. Mogą to być mniejszości rasowe lub kandydaci znacznie przewyższający średni poziom studentów danej uczelni.

Główną formą finansowania studiów profesjonalnych są w tej sytuacji pożyczki – rządowe oraz komercyjne. Często pożyczek udzielają same uczelnie.

Dodatkowo studenci na kierunkach profesjonalnych mogą liczyć na zatrudnienie w szkole, albo w ramach programu rządowego (federal work-study), albo na własną rękę. Często studenci wyższych lat pracują jako asystenci dydaktyczni (np. poprawiają prace domowe słuchaczy danego wykładu) i otrzymują za to wynagrodzenie w wysokości kilku tysięcy dolarów rocznie.

Bardzo atrakcyjną opcją jest w tej sytuacji możliwość finansowania studiów przez pracodawcę. Najczęściej wiąże się to z nauką w niepełnym wymiarze godzin (part-time) i dłuższymi studiami, ale też oznacza mniejsze koszty dla samego studenta. Nie wszyscy pracodawcy oferują tą możliwość, ale zawsze warto się zapytać. Studia pracownika są w końcu inwestycją firmy w wyższy kapitał ludzki.

Jak uzyskać status studenta niezależnego finansowo od rodziców (independent student)

W roku akademickim 2006-07 status niezależnego studenta automatycznie otrzymują osoby, które:

  • Urodziły się przed 1 stycznia 1983 r.
  • Są weteranami Sił Zbrojnych USA
  • Są sierotami/rodzice zrzekli się praw rodzicielskich
  • Mają dzieci lub inne osoby finansowo od nich zależne (nie licząc małżonka), które otrzymują od nich więcej niż połowę swoich środków na utrzymanie
  • Studiują na poziomie graduate (studia pobakalarskie)>
  • Są zamężne

Rządowa pomoc finansowa dla niezależnych studentów (maksymalne wysokości)

Rodzaj pomocy Studia undergraduate Studia graduate
Pomoc bezzwrotna:
Pell grant $4,050
Federal Supplemental Educational Opportunity Grant $4,000
Tuition Assistance Program (pomoc stanowa – NY) $5,000 $550
Pożyczki:
Perkins Loans (5%) $4,000 rocznie $6,000 rocznie
Stafford Loans (6,8%) – subsydiowane $3,500 – pierwszy rok
$4,500 – drugi rok
$5,500 – kolejne lata studiów
$8,500 rocznie
Stafford Loans (6,8%) – niesubsydiowane $4,000 rocznie – pierwsze dwa lata studiów
$5,000 rocznie – kolejne lata
$10,000 rocznie
PLUS Loans (Parent Loan for Undergraduate Students) (8,5%) Brakująca suma na pokrycie kosztów studiów, włącznie z oczekiwanym wkładem rodzinnym (expected family contribution)
Ulgi podatkowe:
Hope Scholarship Tax Credit $1,500 (100% pierwszego $1,000 i 50% drugiego $1,000 na czesne) przez pierwsze dwa lata studiów
Lifetime Learning Tax Credit $2,000 (20% pierwszych $10,000 na czesne) $2,000 (20% pierwszych $10,000 na czesne)
Higher Education Tuition and Fees Deduction Odpis od podstawy opodatkowania (do $4,000) Odpis od podstawy opodatkowania (do $4,000)